افتتاح سایت فروشگاه
سایت اینجانب با نام www.zanjaneverest.com افتتاح شد.
سایت اینجانب با نام www.zanjaneverest.com افتتاح شد.
وقتی ساختن عضلانی ترین بدن هدفی بلند پروازانه باشد، شاید هر فردی تمایلی
به رسیدن به آن نداشته باشد. خیلی از مردها تصور می کنند که انجام تمرینات
استقامتی کمی فراتر از حد توان آنهاست. تمرینات استقامتی که بخشی از
تمرینات قدرتی است، فواید بسیار زیادی برای سلامتی دارد؛ از اینرو می
تواند یکی از بهترین انتخاب ها برای شما باشد.
نکته 1 -- چه مقدار کالری روزانه باید مصرف کنیم تا چاق نشویم؟
ساده تر کردن تمرین: سر و شانه ها روی زمین قرار دهید.

دشوارتر کردن تمرین: برای بالاتر بردن مقاومت، کش را پایین تر ببندید.
2. چرخش پهلو نشسته با عضلات پشت بازو
(روی پهلوها، زیربغل، عضلات چهارسر زانو، عضلات پشت بازو و سرشانه کار می کند)
حرکت
اصلی: صاف بنشینید، پاها کاملاً باز باشد و پنجه ها را کاملاً به جلو
بکشید. زانوی چپ را خم کنید، پا روی زمین باشد، و وسط کش را زیر پا قرار
دهید و سرهای کش را در دست چپ نگه دارید. بالاتنه را طوری بپرخانید تا
زانوی چپ مقابلتان قرار گیرد. دست راست را دور زانوی چپ ببندید و پهنای
شانه را به هم فشار دهید. 
نفس
را بیرون دهید و پای چپ را با زاویه 45 درجه با زمین باز کنید، درحالیکه
دست چپ را هم صاف کرده و تا ارتفاع شانه باز کنید (دست چپ در مقابل صورت
باشد). پشتتان را صاف نگه داشته، نفس را داخل بکشید و پا و دستتان را
پایین ببرید. این حرکت را در 8 تکرار انجام دهید و بعد پا را عوض کنید. 
ساده تر کردن تمرین: هر دو پا را روی زمین قرار دهید.
دشوارتر کردن تمرین: به جای نگه داشتن زانو، در کل حرکت دست آزاد را به سمت پنجه پا با ارتفاع شانه بکشانید. 
3. حرکت X دوبل
(روی عضلات شکم، زیربغل، سرشانه، عضلات چهار سر زانو، ران ها، و عضلات جلوبازو کار می کند)
حرکت
اصلی: با زانوهای خم بنشینید، و وسط کش را زیر هر دو پا قرار دهید. کش را
ضربدری کنید و هر سر را در یک دست بگیرید. آرام آرام عقب بروید تا جایی که
پشتتان روی زمین قرار گیرد. زانوها را همچنان خم نگه دارید و رانها را
نزدیک سینه بیاورید. بازوها را روی زمین قرار داده، آرنج ها را خم کرده، و
سر و سرشانه ها را بالا بیاورید. این نقطه شروع است. 
نفس را داخل بکشید و پاها را به طرفین باز کنید و دست ها را نیز به بالا سر برده و حرف X را بسازید. به دقت روی حرکت تمرکز داشته باشید. یک ثانیه به آن حالت بمانید و بعد دوباره به نقطه شروع برگردید. حرکت را در 8 تکرار انجام دهید.

ساده تر کردن حرکت: برای 5 تکرار اول، پاها را روی زمین قرار دهید
دشوارتر کردن حرکت: حالت X را برای 5 ثانیه حفظ کنید و بعد به نقطه شروع برگردید.
4. شنای قورباغه
(روی عضلات زیربغل، شکم، سرشانه، دست ها و ران ها کار می کند)
حرکت
اصلی: زانو بزنید، طوری که پنجه های پا زیرتان خم شود، وسط کش را زیر وسط
پا قرار دهید، و هر سر کش را در یک دست نگه دارید. به آرامی روی دست ها
جلو بروید و با صورتتان که به سمت زمین است بخوابید. پاها خم باشد و دست
ها دقیقاً در زیر شانه ها روی زمین قرار گیرد. عضلات شکم و زیربغل را برای
بلند کردن سر و شانه ها منقبض کنید. نفس را بیرون دهید و دست ها را تا سطح
شانه ها به جلو باز کنید و در همان حال پاها را بالا ببرید. دست ها را به
طرفین گرد بپرخانید و بعد به داخل پاها و پایین بیاورید. نفس را داخل
بکشید و برای برگرداندن دست ها به روی زمین زیر شانه ها، مچ را گرد کنید و
پاها را نیز پایین بیاورید. 8 مرتبه حرکت را تکرار کنید. 
ساده تر کردن حرکت: سینه را نزدیک تر به زمین نگه دارید.
دشوارتر
کردن حرکت: همانطور که دست ها را به سمت طرفین می چرخانید، پاهایی که بالا
برده اید را از هم باز کنید و قبل از پایین آوردن تا 3 ثانیه صبر کنید و
بعد چرخش را کامل کنید.
5. ستاره دریایی
(روی عضلات پهلو، پشت، بیرون ران، و سرشانه کار می کند)
حرکت
اصلی: با زانوهای خم بنشینید، پاها صاف روی زمین قرار گیرد و کش را دور مچ
پای راست ببندید و سر دیگر را در دست راست قرار دهید. به سمت چپ بچرخید
پاها صاف و زانوها کمی خم باشد. دست راست را روی ران استراحت دهید. 
دست
چپ را به جلو بکشید و برای تکیه انگشت ها را باز کنید. ران را تا جایی
بالا بیاورید که از زانو تا سر در یک راستا قرار گیرد. با بالا آوردن پای
راست نفس را بیرون دهید. زانوها را صاف کرده و دست راست را بالای سر بالا
ببرید. با رها کردن آن نفس را داخل کنید. چهار مرتبه تکرار کنید و بعد
پهلو را عوض کنید. 
ساده تر کردن حرکت: ران ها روی زمین نگه دارید.
دشوارتر کردن حرکت: پای زیری را صاف کنید تا از پا تا سر در یک راستا قرار گیرد. 
6. صد
(روی عضلات شکم، عضلات پشت بازو، و سرشانه کار می کند)
حرکت
اصلی: با زانوهای خم بنشینید، وسط کش را زیر ساق پا کمی پایین تر از زانو
قرار دهید. کش را روی پا ضربدری کنید و هر سر را در یک دست کنار پاها نگه
دارید. با برخورد نوک انگشتان دست با پشت ران، نفس را بیرون دهید و آرام
آرام عقب بروید تا پشتتان کاملاً روی زمین قرار گیرد. زانوها را تا بالای
ران بلند کرده، به صورتی که پایین پا به موازات زمین باشد. سر، گردن و
شانه ها را بالا بیاورید و شکم را خوب تو بکشید. با گرفتن سر کش در دست
ها، دست ها را صاف به موازات زمین قرار دهید. نفس را داخل بکشید، دست ها
را به سرعت پنج مرتبه بالا و پایین کنید. نفس را بیرون دهید و باز 5 مرتبه
دست ها را بالا پایین کنید. حرکت را برای 10 تنفس انجام دهید (100 پامپ یا
بالا پایین کردن دست). 
ساده تر کردن حرکت: طی تمرین سر و شانه ها را روی زمین قرار دهید.
دوچرخه سواری نه تنها می تواند اوقات فراغت شما را در تابستان پر کند، بلکه راهی عالی برای ارتقاء فیزیک و اندامتان نیز به شمار می رود. برخی از بهترین فوایدی که با دوچرخه سواری می توانید به بدنتان برسانید، بالا بردن مصرف اکسیژن بدن، تقویت قدرت عضلانی پاها، تقویت توانایی بدن برای جلوگیری از ساخت اسید لاکتیک و کاهش درصد چربی بدن می باشد. از دیدگاه قدرتی، دوچرخه سواری به دویدن بعنوان یک ورزش قلبی-عروقی ارجحیت دارد چون در دوچرخه سواری شما بطور مداوم علیه یک مقاومت در حال ورزش هستید. چند نکته مهم هست که باید برای تنظیم یک برنامه دوچرخه سواری در تابستان به یاد داشته باشید تا بیشتری نتیجه را از تمریناتتان به دست آورید.
تنوع تمرینات
یکی از مهمترین عواملی که در تمرین دوچرخه باید در نظر داشته باشید، تنوع است. اگر هر روز همان تمرین همیشگی و تکراری را انجام دهید، به مرور زمان دیگر نتیجه نمی گیرید. اگر هر از گاهی برنامه تان را تغییر دهید، بدنتان خیلی بهتر به تمرینات پاسخ می دهد و حوصله تان هم از تمرین سر نمی رود.
اضافه کردن یک تا دو جلسه "تمپو" به شما کمک میکند پایه خوبی برای تمرینات دوچرخه سواری خود در تابستان بسازید. در این تمرینات (تمرینات تمپو) شما 20 تا 25 دقیقه به طور یکنواخت با شدت بالا دوچرخه می زنید. این روش به بدنتان کمک می کند به تحمل اسید لاکتیک عادت کند بنابراین وقتی تصمیم می گیرید که شدت تمرینتان را افزایش دهید، سریع خسته نمی شوید. این تمرینات همچنین به شما کمک میکند سرعت متوسط خود را بالا ببرید و درنتیجه عملکردتان هم تقویت شود.
یک جلسه در هفته را باید به تمرینات با مدت زمان طولانی تر اختصاص دهید. اینکار به شما کمک می کند استقامت قلبی-عروقی خود را افزایش دهید. اینکار نه تنها برای سلامتیتان خوب است، بلکه استراحتی از تمرینات شدتی روزهای دیکر برای بدنتان فراهم می کند. هدفتان این باشد که مداوم و پیوسته با شدت متوسط تا 45 دقیقه یا یک ساعت رکاب بزنید. هیچ نیازی به تکرار دوباره در این جلسات نیست، مگر اینکه برای یک مسابقه استقامت تمرین می کنید. استقامت بیشتر با مشکلاتی برای ریکاوری همراه خواهد بود و شما از سایر تمریناتی که باید روی آن متمرکز شوید، دور می کند.
آخر اینکه، اضافه کردن یک تا دو جلسه تمرینات اسپرینت هم راه بسیار عالی است چون درواقع همین تمرینات است که سطح فیتنس شما را بالا می برد. 30 ثانیه تا یک دقیقه با سرعت بسیار بالا رکاب بزنید بعد تا دو تا سه برابر زمان اسپرینت، ساتراحت کنید. این پروسه را 6 تا 12 مرتبه تکرار کنید و بعد بدن را سرد کنید.
استراحت مناسب
عامل دیگری که باید در نظر داشته باشید، استراحت است. اگر می خواهید در کارتان پیشرفت داشته باشید، مطمئناً استراحت عامل بسیار مهمی خواهد بود. چون اگر اجازه ندهید که بدنتان از تمریناتی که انجام داده است، ریکاور شود، هر جلسه تمرینی فقط فیبرهای عضلانیتان را نابود خواهد کرد.
درکنار روزهای تعطیلی که در برنامه تان وجود دارد، هر تمرین ورزشی دیگر مثل بدنسازی یا سایر ورزشهایی که در خلال این تمرینات انجام میدهید را نیز در نظر داشته باشید. اگر آن تمرینات توانایی زیادی از شما می گیرد، حتماً باید اجازه دهید بدنتان از آن تمرینات هم ریکاور شود و بعد به تمرین دوچرخه تان برگردید.
افزودن تمرینات بدنسازی
اضافه کردن یک برنامه تمرینی بدنسازی خوب به برنامه تان برای ارتقاء عملکردتان عالی است. تمرینات بدنسازی به شما کمک میکند از آسیبدیدگی دور بمانید چون این تمرینات باعث می شود رباط ها و عضلاتتان بهتر بتوانند فشار وارد را تحمل کنند و همچنین به شما کمک می کنند بتوانید با شدت بالاتری تمرین کنید و سطح تمرینتان را بالا ببرید. اگر دچار هر نوع عدم توازن عضلانی هستید (مثلاً عضلات بیرونی جلو پایتان قوی تر از عضلات داخلی آن است)، بدنسازی برایتان بهترین راهکار است.
مهمترین تمرینات بدنسازی که باید انجام دهید، اسکات، حرکت پشت پا دستگاه، پرس سینه، پرس سرشانه، ددلیفت، و برخی از تمرینات خاص شکم است. این عضلات خاص در تمرینات دوچرخه شدیداً مورد استفاده قرار می گیرند، به همین دلیل تقویت آنها ارجحیت دارد.
اضافه کردن جلسات دوچرخه سواری در کوه
یکی دیگر از انواع تمریناتی که می توانید درکنار برنامه دوچرخه سواری تابستانیتان استفاده کنید، تمرین در کوه است. این تمرینات به طور ویژه برای تقویت قدرت عضلات جلو پا و بالا بردن توانایی شما در مصرف اکسیژن عالی است. از زمین های شیب دار نیز می توانید استفاده کنید اما دقت کنید که اینکار را آرام آرام شروع کنید تا آسیبدیدگی برایتان اتفاق نیفتد. وقتی کم کم وضعیت قدرت بدنیتان بهتر شد، می توانید تمرینات اسپرینت را در کوه هم انجام دهید.
تمرینات مخصوص مسابقه
اگر تصمیم گرفته اید برای یک مسابقه خاص دوچرخه سواری تمرین کنید، باید تمریناتتان را برحسب آن مسابقه تنظیم کنید. باید جلساتی را به برنامه تان اضافه کنید که در آن مسافتی تقریباً معادل مسافت مسابقه بپیمایید و اگر توانستید اطلاعاتی در مورد زمین مسابقه به دست آورید، می توانید زمین هایی مشابه با آنرا برای تمرین انتخاب کنید. بلندی محل از سطح دریا اهمیت زیادی دارد و باید بتوانید خودتان را با آن شرایط مسابقه وفق دهید وگرنه دچار مشکل می شوید چون هرچه از سطح دریا بالاتر بروید، برای عضلاتتان دشوارتر خواهد بود (چون اکسیژن کمتری در اختیار بدن خواهد بود).
تغذیه صحیح
درست مثل هر تمرین ورزشی دیگر، باید تغذیه صحیح را هم جزء فاکتورهای مهم قرار دهید. در جلساتی که مدت زمان بیشتر و سرعت کمتر است، می توانید از چربی ها بعنوان سوخت بدن استفاده کنید درنتیجه لازم نیست قبل از تمرین یک غذای پرکربوهیدرات میل کنید. اما اگر میخواهید یک ساعت یا بیشتر دوچرخه بزنید، برای اینکه عملکرد بهتری داشته باشید، بهتر است قبل از تمرین یا در خلال آن کمی کربوهیدرات مصرف کنید تا سوخت لازم به عضلاتتان برسد.
اما اگر جلسات اسپرینت را انجام میدهید، حواستان باشد که به خاطر طبیعت سیستم انرژی این تمرینات، بدنتان فقط از کربوهیدرات ها می تواند استفاده کند و درنتیجه لازم است که در وعده قبل از تمرین حتماً کربوهیدرات مصرف کنید.
آخر اینکه از مسئله آبرسانی به بدنتان هم نباید غافل شوید چون حتی کمی کم آب شدن بدن می تواند منجر به خستگی زودهنگام شده و تاثیر بدی بر عملکرد عضلاتتان داشته باشد. وقتی مسافت های طولانی تری را می پیمایید حتماً یک بطری آب یا محلول متوازن کننده الکترولیت همراه خود داشته باشید تا ذخیره آب و همچنین سطح سدیم و پتاسیم بدنتان پر شود (برای آنها که حین ورزش زیاد عرق می کنند، محلول الکترولیت بهتر است).
دوچرخه بزنید تا سالم بمانید
اگر به دنبال یک فعالیت جدید برای اوقت فراغت تابستان خود هستید، دوچرخه سواری را امتحان کنید. دوچرخه سواری فواید زیادی برای سلامتی شما دارد و علاوه بر این راهی عالی برای چربی سوزی و جلو راندن بدن از رکودهایی است که از تمرینات قبل دچار آن شده است. پس دوچرخه بزنید تا سالم و متناسب بمانبهترین زمان از روز برای انجام تمرینات ایروبیک (هوازی) کی است؟ پاسخ این است که هر وقت که دوست داشتید. مهمترین مسئله این است که فقط باید فعالیت هوازی داشته باشید. تمرینات قلبی-عروقی مداوم مثل پیاده روی، دو، پله نوردی، یا دوچرخه سواری به مدت 30 دقیقه چربی سوزی می کند و مهم نیست در چه ساعتی از روز باشد. اما اگر می خواهید بیشتری فایده ممکن را از هر دقیقه تمرینتان ببرید، باید صبح ها زودتر بیدار شوید و قبل از خوردن صبحانه تمرین خود را انجام دهید. فعالیت های ایروبیک در صبح ناشتا نسبت به انجام این تمرینات در طول روز سه مزیت عمده دارد:
در اول صبح وقتی شکمتان خالی است، سطح گلیکوژن (کربوهیدرات ذخیره بدن) عضلات و کبد پایین است. اگر ساعت 7 شی شام خورده باشید و صبحانه تان را نیز 7 صبح بخورید، یعنی بدنتان 12 ساعت بدون غذا بوده است. طی این روزه 12 ساعته سطح گلیکوژن کم کم پایین می آید تا گلوکز لازم برای عملکردهای مختلف بدن را حتی در موقع خواب فراهم کند. درنتیجه، شما با گلیکوژن و قند خون بسیار پایین از خواب بیدار می شوید—که بهترین محیط برای سوختن چربی ها به جای کربوهیدرات است. اینکه چقدر بیشتر چربی سوزی می کنید مشخص نیست اما برخی تحقیقات نشان داده که وقتی تمرینات کاردیو وقتی گلییکوژن بدن خالی است انجام شود، تا 30% بیشتر خواهد بود.
حالا باید دید که این فرایند چطور انجام می شود. تقریباً ساده است. کربوهیدرات (گلیکوژن) منبع اصلی انرژی بدن است. وقتی ذخیره این منبع انرژی کم باشد بدن مجبور می شود به سراغ منابع ثانویه انرژی یا ذخائر بدن برود که چربی هاست. اگر تمرینات کاردیو را بلافاصله بعد از خوردن غذا انجام دهید، باز هم چربی سوزی خواهید کرد اما مقدار کمتری چربی خواهید سوزاند چون اول کربوهیدرات هایی که مصرف کرده اید خواهد می سوزد. همیشه ترکیبی از کربوهیدرات و چربی بعنوان سوخت در بدن می سوزد اما برحسب زمان انجام تمرینات کاردیو، می توانید نسبت سوختن چربی ها را به کربوهیدرات تغییر دهید. اگر نمی توانید اول صبح تمرینات هوازی را انجام دهید، بهترین زمان دیگر برای این کار بلافاصله بعد از تمرینات بدنسازی است. تمرینات بدنسازی فعالیت غیرهوازی است (کربوهیدرات سوز) و درنتیجه گلیکوژن عضلات را تخلیه می کند. به همین دلیل است که انجام تمرینات هوازی بعد از بدنسازی دقیقاً همان اثر تمرینات اول صبح را دارد.
دومین فایده انجام تمرینات در اول صبح تاثیری است که بعد از تمرین به جای میگذارد. وقتی تمرین کاردیو را اول صبح انجام می دهید، نه تنها در طول زمان تمرین چربی سوزی می کنید، بلکه این چربی سوزی با سرعت بیشتر بعد از تمرین نیز ادامه خواهد داشت. اما چرا؟ به این دلیل که یک جلسه شدتی تمرین قلبی-عروقی متابولیسم بدن شما را تا ساعت ها بعد از اتمام جلسه تمرین بالا نگه می دارد. اگر تمرینات کاردیو را شب انجام دهید هنوز هم طی تمرین چربی سوزی می کنید و می توانید از آن استفاده ببرید اما با انجام تمرینات کاردیو در شب دیگر نمی توانید از فایده چربی سوزی بعد از تمرین هم استفاده کنید چون متابولیسم شما وقتی به خواب می روید به شدت زیادی پایین می آید.
چربی سئزی بیشتر تنها دلیل انجام تمرینات ایروبیک در اول صبح نیست. فایده سوم انجام این تمرینات در صبح آن حس پیشرفت و اشتیاق است که تا پایان روز همراهتان خواهد بود. ورزش می تواند تجربه ای دلپذیر و لذت بخش باشد اما هرچه سخت تر و چالش انگیزتر شود، صبح ها زود بیدار شدن هم برایتان مهم تر می شود. وقتی از هر کاری که به نظرتان ناخوشایند می آید طفره بروید، آن کار تا پایان روز گریبانتان را می گیرد و حس عدم موفقیت، استرس و گناه در شما ایجاد می کند.
شاید صبح زود بیدار شدن و ورزش کردن به نظرتان سخت بیاید اما یک دقیقه به زمانی فکر کنید که یک کار خیلی سخت را در زندگیتان انجام دادید و موفق شدید. آیا بعد از آن احساس فوق العاده ای نداشتید؟ انجام هر کاری، مخصوصاً کاری که از نظر فیزیکی سخت باشد، نوسانی در شما ایجاد می شود. وقتی اینکار ورزش باشد،این نوسان فیزیولوژیکی و روانی می شود. از نظر فیزیولوژیکی ورزش باعث می شود که در بدن اندورفین آزاد شود. اندورفین ها هورمون های شبه افیون هستند که صدها مرتبه از قوی ترین مروفین ها هم قوی تر هستند. این اندورفین ها روحیه شما را بسیار شاد و بشاش می کند، استرستان را پایین می آورد، گردش خون را در بدنتان تقویت می کند و درد را تسکین می دهد. به این ترتیب وقتی صبحها زود از خواب بیدار شوید و وزش کنید، تا پایان روز شاد و سرحال خواهید بود واسترس کمتری حس خواهید کرد.
هنوز هم می گویید نمی توانید صبحها زود از خواب بیدار شوید؟ اشکالی ندارد خیلی از ما اینطور هستیم اما فقط باید بدانید که سختی این کار واقعاً ارزشش را دارد. اول ممکن است خیلی برایتان سخت باشد اما بعد از گذشت چند هفته آنقدر به آن عادت می کنید که اتوماتیک وار خودتان سر اسعت مشخص از خواب بیدار می شوید. فقط کافی است که امتحان کنید. با خودتان قرار بگذارید که این کار را اول فقط به مدت 21 روز انجام دهید. وقتی آن 21 روز تمام شود شما هم لاغرتر شده اید و صبح ورزش کردن هم دیگر برایتان به شکل عادت درآمده است. هرچه بیشتر اینکار را انجام دهید، میلتان برای انجام آن بیشتر می شود.
اگر دویدن طبق روال و برنامه منظمی باشد فواید زیادی را به هم راه دارد . بعضی از افراد این ورزش را تنها برای تفریح انجام می دهند ولی افرادی که فواید دویدن را به درستی می دانند به طور حرفه ای آن را دنبال می کنند . از جمله ی آنها می توان به کم کردن وزن ، سلامت روح ، استحکام استخوان ها ، شادابی و نشاط که باعث ایجاد روابط اجتماعی بهتر می شود ، اشاره کرد.
اگر قصد کم کردن وزن خود را دارید ، دویدن گامی است بزرگ برای رسیدن به وزن ایده آلتان .
از آنجایی که این ورزش نیاز به انرژی زیادی دارد ، عاملی است تا بدن برای تأمین این انرژی کالری زیادی بسوازند ، کالری که بدن در هنگام دویدن می سوزاند ، مسلما" از ورزش های دیگر مثل راه رفتن و یوگا بیشتر است . فرمول اصلی کاهش وزن سوزاندن ومصرف مقدار کالری بیشتر از کالری دریافتی است که به بدن رسیده است . در هنگام ورزش و فعالیت های اضافی بدن کالری اضافی را می سوزاند و برای تأمین کالری مورد نیاز مجبور به استفاده از چربی ها ی زائد می شود. برای کم کردن 5/0 کیلو گرم از وزن باید 3500 کالری سوزانده شود که با احتساب نیاز کالری روزانه بدن برای فعالیت های عادی ، باید 500 کالری اضافه تر سوزانده شود ، خیلی از ورزشکاران حرفه ای براحتی این کالری را در کمتر از یک ساعت می سوزاند . میزان مصرف کالری به هنگام این ورزش بستگی به وزن ، شدت و سرعت دو و عملکرد خود دونده دارد.
دویدن با تعادل فشار خون باعث عملکرد بهتر شریان ها نیز می شود. در این هنگام شریان ها انبساط بیشتری پیدا کرده و جریان خون روان تر می شود، بنابراین با دویدن نه تنها بدنی متناسب خواهید داشت بلکه احتمال وقوع سکته قلبی کاهش و سلامت جسم و روح خود را نیز تضمین می کنید.
دویدن از طریق تقویت استخوان ها و ماهیچه ها سرعت سیر پیری را کاهش می دهد ، استخوانها و ماهیچه ها برای پاسخ دهی به حرکات تند ورزشی تقویت می شوند. در مقابل استخوانها و ماهیچه ها ی افرادی که فعالیت روزانه آنها بیشتر نشسته انجام میشود ، ضعیف است . در این افراد استعداد ابتلا به پوکی استخوان بیشتر است . در مقابل استخوانبندی ورزشکاران قوی است و با گذشت سن ،کم تر تحلیل می روند.
دویدن تأثیر زیادی در حفظ و تقویت سلامت روح و روان انسان دارد . طبق آمار بیشتر دونده های ورزشکار دارای روحیه ای شاد و صبوری در مقابل سیر زندگی هستند . موقع دویدن هورمونی به نام اندورفین ترشح می شود که باعث نشاط و شادابی می شود . یکی دیگر از تأثیرات این ورزش کاهش استرس است و یکی از علتهای اصلی آن این است که فرد دونده باید کاملا" حواسش به مهارت انجام دو باشد و خود به خود از افکار روزانه مانند خانواده ، کار و ... خارج می شود و به این صورت است که شادابی و سرزندگی جایگزین افسردگی می شود .
شاید خیلی عجیب باشد که دویدن روی افزایش مهارت کنترل و هماهنگی نیز موثر است چرا که هنگام دویدن بروی بعضی از جاده های غیر آسفالت دونده باید تمام حواس و کنترل خود را حفظ کند تا احیانا" با موانعی همچون سنگ ، ریشه های درختان و ... برخورد نکند و این خود مهارت خاص نیاز دارد. حتی دونده های حرفه ای در مسیر های صاف و خط کشی شده باید کاملا" تمرکز داشته باشند که از مسیر خارج نشوند .
با دویدن شما می توانید سرعت فعالیت های عادی خود را نسبت به افراد دیگر افزایش دهید.
قلب
یکی از اعجاب انگیزترین اعضای بدن است، و وقتی از آن برای کنترل تمریناتتان
استفاده کنید، تاثیری باور نکردنی بر سلامت و تناسب اندام شما خواهد داشت. به همین
دلیل است که اگر دقت کرده باشید، در تجهیزات ورزشی از اهمیت فوق العاده ای
برخوردار است.
کنترل ضربان قلب و کنترل کننده های آن
در اواسط دهه نود رواج یافتند. این کنترلگرها در بسیاری از تجهیزات ورزشی مثل
تردمیل، دوچرخه ثابت ها و دستگاه های الیپتیکال، به صورت استاندارد وجود دارد. یک
تردمیل با کنترلگر ضربان قلب با اتصال به سنسورهایی که در ریل های کناری تدمیل
وجود دارد، ضربان قلب شما را می خواند. کنترل ضربان قلب با کنترل کردن فشار وارد
بر تردمیل، حجم تمرینات شما را تعیین می کند. قلب شما به دستگاه می گوید که چه
زمان تمرینات کاردیو خود را افزایش یا کاهش دهید.
چرا کنترل ضربان قلب؟
برای گرفتن بهترین نتیجه از
تمریناتتان، سرعت دادن به تمرینات و قرار گرفتن در حوزه مناسب اهمیت بسزایی دارد.
این یعنی برای یک دوره زمانی ضربان قلبتان را به شدت مناسب برسانید. اگر ضربان
قلبتان بیش از اندازه بالا رود، فعالیتتان دیگر بازدهی نخواهد داشت، و اگر خیلی
پایین هم باشد، تمریناتتان دیگر فایده ای برای سلامتیتان نخواهد داشت.
به همین دلیل است که یکی از موثرترین
روش های تمرینات فیتنس از طریق کنترل ضربان قلب انجام می شود. این مسئله به ویژه
در رسیدن به اهداف قلبی-عروقی اهمین زیادی پیدا می کند. چه بخواهید چند کیلو
وزنتان را پایین بیاورید، برای مسابقه ماراتن تمرین کنید، یا فقط احساس خوبی پیدا
کنید، تمرین کردن با کنترل ضربان قلب می تواند نتیجه تمرینات شما را ارتقاء دهد.
سالی ادواردز نویسنده کتاب
"تمرین کردن با ضربان قلب" درمورد ارزش تمرین کردن در محدوده قلب صحبت
می کند. او می گوید، "این روش به همان اندازه که برای ورزشکار 20 ساله مفید
است برای 70 ساله ای که دچار مشکل قلبی است هم فایده دارد. هدف این است که به
محدوده ای خاص از ضربان قلب برسیم."
او 5 محدوده ضربان قلب را به این صورت
توضیح می دهد:
محدوده ضربان قلب سالم: این محدوده 50
تا 60 درصد از ماکسیمم ضربان قلب شما را تشکیل می دهد. این محدوده، محدوده ای
مطمئن و راحت است که با یک قدم زدن آرام هم به دست می آید. این محدوده ضربان قلب
برای آندسته از افرادیکه به تازگی ورزش کردن را شروع کرده اند مناسب است. این
محدوده درصد چربی بدن، فشارخون و کلسترول را پایین می آورد.
محدوده ضربان قلب متوسط: این محدوده
60 تا 70 درصد از ماکسیمم ضربان قلب شما را تشکیل می دهد. این محدوده همان فواید
محدوده ضربان قلب سالم را برایتان خواهد داشت اما شدیدتر است و کالری های بیشتری
را می سوزاند و با راه رفتن سریعتر یا دو نرم به دست می آید.
محدوده ضربان قلب هوازی: این محدوده
70 تا 80 درصد از ماکسیمم ضربان قلب شما را تشکیل می دهد. این محدوده سیستم قلبی-عروقی
و تنفسی شما را تقویت می کند و اندازه و قدرت قلب شما را نیز بالا می برد. این
ضربان قلب با دو یکنواخت به دست می آید.
محدوده ضربان قلب آستانه ناهوازی: این
محدوده 80 تا 90 درصد از ماکسیمم ضربان قلب شما را تشکیل می دهد. این محدوده ضربان
قلب شدت بالا بوده و با دو شدید به دست می آید.
محدوده ضربان قلب خط قرمز: این محدوده
90 تا 100 درصد ماکسیمم ضربان قلب شما را تشکیل می دهد. این محدوده با دوی بسیار
شدتی به دست می آید و معمولاً در تمرینات اینتروال یا با وقفه استفاده می شود. درمورد
این محدوده باید با احتیاط اقدام کنید چون اگر به مدت زمان طولانی در آن بمانید
ممکن است دچار آسیب دیدگی شوید.
ادواردز توصیه می کند که بعد از تعیین
ماکسیمم ضربان قلب خود می توانید با تمرین کردن در محدوده های مختلف ضربان قلب،
تناسب اندام خود را ارتقاء دهید. می توانید برای بالا بردن سلامت قلبی عروقی خود و
تغییر برنامه تمرینیتان، در محدوده های مختلف تمرین کنید.
دو نوع کنترل ضربان قلب وجود دارد، دستگیره
ای و بی سیم. در تردمیل هایی که کنترلگر ضربان قلب دستگیره ای دارند، باید دستگیره
های کناری گرفته شوند که در پیاده روی کمی غیرحرفه ای و در دویدن هم امکانپذیر
نخواهد بود. فقط یک نوع کنترلگر ضربان قلب هست که عملاً کاربرد دارد و آن هم نوع
بی سیم آن است.
در کنترلگر های ضربان قلب بی سیم، شما
بندی را دور سینه تان می بندید و ضربان قلبتان به این طریق وارد دستگاه می شود. به
این ترتیب با نگه داشتن تمرینات کاردیو شما در یک محدوده ضربان قلب از پیش تعیین
شده، شدت تمریناتتان کنترل می شود.
برحسب مدل این کنترلگر شما هم می
توانید آنرا طوری تنظیم کنید که یک ضربان قلب ثابت را نگه دارد و هم می توانید آن
را به صورت اینتروال یا با وقفه تنظیم کنید که به شما امکان می دهد در محدوده های مختلف
ضربان قلب تمرین کنید. همچنین میتوانید به تردمیل برنامه ای بدهید که ضربان قلب را
برحسب اهدافتان تغییر دهد.
برنامه های موجود با کنترل ضربان قلب
انواع مختلف دارد. بعضی تردمیل ها فقط یک برنامه ضربان قلب دارند، درحالیکه مدل
های جدیدتر انواع و اقسام برنامه های مختلف دارند.
برای کم کردن وزن و بالا بردن سلامت
قلبی-عروقی، همه چیز به ضربان قلب شما بستگی دارد. کنترل ضربان قلب و تمرین کردن
در محدوده های آن سلامت عمومی و عملکرد جسمی شما را ارتقاء می دهد. اگر قصد خرید
یکی از این تجهیزات ورزشی را دارید، حتماً باید به ویژگی محدوده های ضربان قلب آن توجه
کنید.
با این روش، کنترل ضربان قلب می تواند
مربی ورزشی خصوصی شما باشد. با کنترل ضربان قلب و تنظیم تمریناتتان با توجه به آن
می توانید در جهت رسیدن به اهداف خود تمرین کرده و از کم یا زیاد تمرین کردن جلوگیری
کنید.
مسئله ای که باید به آن توجه داشته
باشید این است که قبل از شروع هر نوع برنامه تمرینی و ورزشی حتماً باید با پزشک
خود مشورت کنید. پزشکتان می تواند به شما کمک کند محدوده ضربان قلب سالم و بی خطر
را برای تمرینات خود انتخاب کنید. اگر احساس می کنید اضافه وزن آورده اید و می
خواهید یک برنامه تمرینی را شروع کنید، یادتان باشد کنترل ضربان قلب کمک بسیار
خوبی برایتان خواهد بود.
تاكنون عقيده مردم بر اين بوده كه
پياده روي با سرعت زياد لاغري بيشتري نسبت به پياده روي آهسته را موجب مي شود، ولي
تحقيقات تازه در دانشگاه calorado در آمريكا خلاف اين عقيده را ثابت مي كند.
محققان اين دانشگاه معتقدند كه آهسته
گام برداشتن مي تواند براي كساني كه داراي اضافه وزن هستند كمك كند تا كالري
بيشتري را نسبت به زماني كه تند راه مي روند بسوزانند و حتي خطر ورم مفاصل و آسيب
هاي ديگر را نيز تا حد زيادي كاهش مي دهد.
يك دانشجوي دكتراي دانشگاه calorado به نام RAY browling در تحقيقات خود از ۲۰ مرد و زن كه
داراي وزن طبيعي بوده و ۲۰ نفري كه داراي اضافه وزن بوده اند و آنها در مسافت هايي
با سرعت هاي مختلف پياده روي مي كردند نشان مي دهد كه افراد داراي اضافه وزن در
پياده روي آهسته كالري بيشتري را نسبت به تند پياده روي كردن مي سوزانند.
مطابق با گفته انجمن اضافه وزن آمريكا،
درمان افراد داراي اضافه وزن در آمريكا هزينه بسيار بالايي است.